قاب و قالب

قالب و قاب می‌گذارد، لبه‌هایم را قیچی می‌کنم، خودم را در قاب جا می‌دهم و لبخند می‌زنم . وجودم را جمع‌و‌جور می‌کنم و در قالب جا می‌شوم...اما چقدر دلم برای خودم تنگ می‌شود
می‌دانم روزی شعله‌هایم از قالب و ریشه‌هایم از قاب بیرون می‌زند