۱۳۸۸ شهریور ۳, سه‌شنبه

HOME




فیلم Home را دیدم...

نابود می‌کنیم و نابود می‌شویم...زمین با سرعتی باور‌نکردنی نابود می‌شود، بسیاری از گونه‌های جانوری در سراسر جهان آخرین نسلی هستند که زندگی را تجربه می‌کنند و شاید ما آخرین نسلی که این گونه‌ها را زنده می‌بینیم. آنقدر دلیل برای غصه خوردن در این جهان پرآشوب هست که کسی دیگر غصه نابودی زمین را نمی‌خورد. وقتی در هر کنار گوشه‌ی این زمین تیره حیات از معنای خود تهی می‌شود و انسان سبعیتی مجسم است یا جسدی متلاشی، از نابودی مرجان‌ها، تالاب‌ها، جنگل‌ها و صد‌ها گونه‌ی جانوری بی‌همتا چه می‌توان گفت؟

هنوز قرون‌وسطی در بخش‌هایی از کره زمین ادامه دارد، هشتاد درصد انرژی و منابع طبیعی زمین را فقط بیست درصد از مردم جهان استفاده می‌کنند و هر روز به نبرد هولناک آب نزدیک‌تر می‌شویم ، با یک نظر به پشت سر می‌بینیم در صد سال اخیر انسان چه تمامت‌خواه بی‌انصافی بوده است.

کشتیِ زمین در اقیانوسی از اجساد همه‌ی موجودات زنده غرق می‌شود و هنوز ابلهانی بنشسته‌اند بر این کشتی و همچون برده‌دارانِ قرن‌ها پیش، انسان‌هایی را در آن به زنجیر کشیده‌اند...

انسان دشمنی هولناک‌تر از انسان ندارد.



۱ نظر: