آلمان از نظر رعایت اصول و قوانین زیستمحیطی سبزترین کشور دنیاست، البته واقعاً هم کشور بسیار پربارانی است و این موهبت همیشه آن را سبز نگه میدارد. یکی از رموز سبز بودن آن نظام دقیق دفع زباله و اجرای موفق آن است. نظامی که حتی در کشورهای اروپایی همجوار هم به این دقت اعمال نمیشود. هر خانه چهار نوع زباله دارد. سطلی با در آبی برای کاغذ، سطلی با در سبز برای بقایای مواد خوراکی (Bio) , و سطل دیگری که بنا بر این که بخواهی هر ماه خالی شود یا هر دو هفته یک بار در آن قرمز یا مشکی است. سطلهای سبز و آبی در یک آپارتمان میتواند مشترک باشد. سطل زباله اختصاصی هر خانه شامل زبالههایی است که در هیچ دستهای از دستههایی که در این مطلب میگویم نگنجد. تا اینجا سه دسته زباله باید از همان خانه تفکیک شود و این موضوع به طور اکید اجرا میشود. دسته دیگر زباله را باید در کیسههای نایلونی زرد رنگی که به رایگان در اختیار مردم قرار میگیرد بریزند.این کیسهها با وجودی که بسیار نازک هستند اما محکمند و بند خوبی هم برای بستن در آن به صورت نواری در لبه بالایی کیسه تعبیه شده است. زبالههایی که در این کیسههای زرد ریخته می شود شامل تمام چیزهایی است که نشان فلش گردان بازیافت روی آن باشد (شامل بیشتر بستهبندیها) و جالب این است که در آلمان هیچ بستهبندی بدون این نشان نیست و این نشان میدهد نظارت و بازرسی و الزامی برای بستهبندی و تولید هر کالایی با موادقابل بازیافت وجود دارد اما مثلاً وقتی از هلند خرید می کنید بستههایی هست که این علامت را ندارند. در نتیجه تمام آنچه نشان بازیافت دارد در این کیسهها جمع میشود و هر دو هفته یک بار کامیونهای بزرگ جداگانهای برای جمع آوری هر کدام به در منازل می آیند، کاری که هر فرد باید انجام دهد تفکیک دقیق و قرار دادن به موقع این سطل ها در کنار خیابان است، چون در حالت عادی این سطلها در جاهایی که برای آن تعبیه شده است و صاحب هر خانه در زمان مقرر باید آنها را کنار خیابان بگذارد و خودش هم بعد از خالی شدن سر جایش برگرداند. سطلها بزرگند و چرخ دارند. شیشهها را اگر نشان فلش بازیافت روی آن باشد در همان کیسههای زرد رنگ میتوان ریخت. در غیر این صورت در سطح شهر و در نزدیکی مراکز خرید جایگاههایی وجود دارد که با سه رنگ مشخص شده است و شیشههای سبز و سفید و قهوهای را به تفکیک رنگ در آن میریزند.داستان دیگر بازیافت بطریهای شفاف نوشیدنی(pet) است که در ایران هم طبیعت را به نابودی کشیده است. البته سعی میکنم در پست دیگری در مورد آن مفصلتر بنویسم اما در کنار هر فروشگاه بزرگی این بطریها را به دستگاههایی تحویل میدهی و در ازای هر بطری 25 سنت میگیری و میتوانی با آن از همان فروشگاه خرید کنی. دفع زباله اینجا ماجرایی است که باید خوب یاد بگیری و جالب این است که به طور جدی این داستان اجرا میشود و معمولاً هم زباله ی در خیابان نمیبینی هر چند باز هم گاهی تک و توک چیزهایی روی زمین هست که کارگرهایی به طور دائم در حال تمیز کردن و جارو زدن هستند چه با ماشینهای مخصوص و چه دستی...
در نهایت اگر زبالههای بزرگی داشته باشی یا به نوبت جمع وری زباله نرسی (مثلاً موقعی که باغبانی میکنی و گیاهان را هرس میکنی یا کالاهای تازه میخری و کارتنهای بزرگی دارد) میتوانی آن را به مراکز بازیافت ببری در این مراکز جایی برای جمع آوری فلز و جمع آوری وسایل برقی بلااستفاده هم هست مثلاً مانیتور خراب و تلویزیون قراضه ( از همانها که شیشه ندارد و کلاه قرمزی توش برنامه اجرا میکند)! به علاوه کسانی که خانه دارند و در آپارتمان زندگی نمیکنند میتوانند در حیاط خانه خودشان مخزنی برای دفن زبالههای طبیعی درست کنند و از آن کمپوست یا خاک مناسب برای باغچه به دست بیاورند. یک نکته جالب دیگر استفاده بعضی خانهها از صفحههای پیل خورشیدی روی بامهاست.نکته جالب دیگر ، همین آپارتمانی که در آن زندگی میکنم و تازه ساخته شده است گرمایش آن با سوختن نوعی ضایعات چوب تامین میشود. مخزنی هست که در آن چیزی مثل خاک اره انبار کردهاند و کل خانه هشت واحدی با آن آب گرم و شوفاژ دارد.
این که همه مردم این فرایند پیچیده را عمل میکنند نتیجه اش می شود
آلمان سبزترین کشور دنیا... 
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر