همه می پرسند هوای اینجا را دوست داری؟
از این همه باران و ابر و مه خسته نشدی؟
لبخند می زنم
هنوز هم بیشتر اوقات بی سبب و لبریز از بلاهت لبخند می زنم
همیشه می گویم این هوا مرا در خاطره پاییز شمال ایران نگه میدارد
دوستش دارم
نمیدانند و نمیگویم
اینجا هیچ کم ندارد جز هوای دوست....
هوای دوست حسکردنی و بوئیدنی است
به زبان نمیآید.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر