۱۳۸۸ فروردین ۲۰, پنجشنبه

ریز‌دانه‌های امید

با غرق شدن در خط و نقش‌ها و ريزه‌كاري‌هاي شگرف اين موجودات دوست‌‌داشتني، دوست‌نداشتني‌هاي روزگار را از سر مي‌گذرانم...
مباد روزي كه زمين از آنها خالي شود...














هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر