من چه سگ جانم
كه در جنگلي از سبعيت هاي دهشتبار
هنوز از چشمة اميد مي نوشم
و در روزگار نامردمي هاي بي بديل
هنوز مردمان را دوست مي دارم
قلب خاک خوبی دارد, هر دانه که در آن بنشانی هزار دانه بار می دهد
من چه سگ جانم
كه در جنگلي از سبعيت هاي دهشتبار
هنوز از چشمة اميد مي نوشم
و در روزگار نامردمي هاي بي بديل
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر